#ding14

MSN kende ik al langer: vooral via mijn kinderen. Dat zijn eigenlijk de enige mensen waarmee ik nog wel eens MSN, maar ook niet meer zo vaak. Meestal sms ik als ik snel een boodschap over wil brengen: de telefoon hebben ze immers altijd bij de hand. Wat wel leuk was dat ik kon zien hoe laat mijn jongste zoon opstond, want zijn eerste handeling is het aanzetten van z'n computer en zo wenste ik hem vanf mijn werk een goedemorgen (of goedenmiddag!).
Maar dat kan niet meer, want sinds de nieuwe computers en kantoorautomatisering is mijn MSNaccount verdwenen en ik kreeg die niet meer geinstalleerd. Moet daar eigenlijk nog eens naar vragen maar eigenlijk mis ik het ook niet zo erg. Ik MSN-de soms met mijn collega's uit Bilthoven, maar we pakten na een paar berichten dan meestal toch al snel de telefoon. Je ziet in elk geval wel dat iemand online is, dus je weet dat hij/zij dan ook mogelijk telefonisch wel bereikbaar is. Soms kun je dan toch wat sneller communiceren dan via MSN of e-mail. Ik word er ook wel eens moe van: al die berichtjes die maar over je scherm vliegen en die toch ook wel afleiden: ga je nl. wel of niet direct reageren? Ik kan ook wel meer dingen tegelijk doen, mar niet altijd! Volgens mij is het vooral de jongere generatie die hier helemaal mee opgroeit en daarom moeten wij er als bibliotheken ook wel aan meedoen. Voorwaarde is dat je dan zoveel mogelijk bereikbaar bent: minimaal op de normale openingstijden, maar liever nog ook 's avonds en in het weekend : vooral scholieren hebben dan de meeste vragen in verband met huiswerk. Dat vergt natuurlijk de nodige organisatie. Volgens mij is de al@dinchat ook nog niet zo ver. Maar willen we de jongeren aan ons binden dan zal het wel die kant op moeten gaan.

#ding 13

Met dit ding nu even niet zoveel gedaan. Met Google docs heb ik wel eens gewerkt in een werkgroepje met leden van diverse instellingen. Maar omdat niet iedereen even handig was met het werken in Google docs later toch maar weer overgestapt naar bijlagen meesturen in e-mails. Inderdaad lastiger, want je moet zo'n document dan eerst opslaan op je eigen computer, wijzigingen/aanvullingen aanbrengen, die je al dan niet zichtbaar maakt en weer verstuurd. Als je gelijktijdig aan het werk bent, zit je wellicht dezelfde dingen te wijzigen/aan te vullen en dat voorkom je bij Google docs. Alhoewel? Hoe gaat het eigenlijk als je op hetzelfde moment met meer mensen aan hetzelfde document werkt? Krijg je daarvan dan een melding? Dat zou ik eigenlijk nog wel even willen proberen met een paar collega's.
Op de bieb is het (nog) niet echt nodig, omdat we in een netwerk documenten kunnen delen.

#ding 12

Ik loop een beetje achter, maar heb vandaag in de wiki van 23dingen iets geschreven over mijn hobby's. (te vinden bij Favoriete hobby's en dan klikken op Mijn hobby's)Je kunt daar natuurlijk veel meer mee doen dan ik nu heb gedaan: zoals foto's toevoegen, maar ik heb het maar gelaten bij wat links (tijdgebrek). Ken nu de mogelijjkheden wel. Het is in feite een interactieve website, die je kunt gebruiken om bijvoorbeeld kennis te delen en aan te vullen. De bibliotheek zou daar lokaal heel goed initiatieven in kunnen nemen: voor het onderwijs en culturele organisaties. Zou daar met collega's wel eens over willen nadenken.

Waarom een blog?

Van Vincent Everts hoorde ik de volgende tip: heb je een klacht over een apparaat: bel dan niet met de klantenservice o.i.d., maar zet je klacht op je blog. Volgens hem nemen ze dan met jou contact op en wordt het probleem binnen de kortste tijd opgelost. Hoorde ik toen ik hem een paar weken geleden hoorde spreken op de ambassadeursdag van SeniorWeb. Hoewel wel bijna senior, ben ik geen ambassadeur daarvan, maar de VOB had ons gevraagd om samen met een medewerker van de VOB hun stand te bemannen tijdens deze ambassadeursdag in het mooie conferentiecentrum Antropia. Daar liet Vincent Everts ook de nieuwste Kindle rondgaan: het boek van de toekomst. Niet voor onze generatie, denk ik, maar wel voor de jongeren, die weten straks niet beter.

# vervolg ding 10

Vandaag zonder succes (paar keer) geprobeerd om de favorieten van mijn computer op het werk toe te voegen aan mijn Delicious-account. Wilde net als thuis alle favorieten (via settings) in één keer exporteren, maar dat mislukte. Kreeg wel een foutmelding van Delicious, maar niet de reden. Ligt het er misschien aan dat het van een beveiligd netwerk-computer vandaan gehaald wordt? Ik bedenk me nu dat ik misschien de map 'favorieten' op een usb-stick kan zetten en dan misschien thuis eerst kan opslaan en vervolgens exporteren??? Verder heb ik deze week nog de rss feed van de 23dingen account van Delicious toegevoegd aan mijn Netvibes. Waar moet je eigenlijk de tijd vandaan halen om al die rss feeds elke dag te lezen? Ik probeeer het nu wel te doen i.v.m. de 23 dingen cursus, maar het blijft meestal bij snelscannen en een enkel berichtje lezen. Laat staan dat ik al die andere rss feeds die ik in mijn enthuosiasme heb toegevoegd allemaal kan lezen. Hoe krijgen Rob en Edwin het voor elkaar om dagelijks allerlei nieuwtjes van internet te halen en in hun blogs te verwerken: weinig slapen, geen sociale contacten (lijkt me van niet trouwens),lezen ze nooit een boek, hoeven ze niet te werken (of bestaat hun werk uit de hele dag op internet rondstruinen?), of....?

#ding 11

Met Wikipedia was ik al vertrouwd, echter alleen als gebruiker. Ben nog nooit een lemma tegengekomen waarin ik onjuisheden aantrof of waaraan ik informatie wilde toevoegen. Heb vanavond even rondgesnuffeld bij verschillende wiki's. Die van Deventer heb ik direct aan mijn favorieten toegevoegd. Maar wat me bij een aantal van deze wiki's wel opviel dat er toch minder vaak informatie aan wordt toegevoegd, waarop de makers waarschijnlijk hebben gehoopt toen ze deze wiki's opzetten. En dat brengt me meteen op een nadeel: hoe zorg je nu dat iedereen, die wat aan jouw wiki zou kunnen toevoegen deze ook weet te vinden? En daarnaast moet je toch ook wel een redactie hebben of vertrouw je maar op het 'zelfreinigend' vermogen van de gebruikers? Met collega's een wiki opzetten, dat lijkt me wel zinvol. Je kunt dan bijvoorbeeld de specifieke kennis die collega's vaak hebben heel goed gebruiken: zo vul je elkaar heel goed aan. Eerst maar eens provinciaal beginnen? Bij andere medebloggers las ik hier al over: wil graag meedoen dus. Of toch maar liever direct landelijk. Waarom heeft de VOB nog geen initiatieven in die richting ontwikkeld? Of heb ik iets gemist op dit terrein?